Iris

Begin dit jaar verscheen een heruitgave van een legendarische strip uit 1968 van tekenaar Thé Tjong-Khing en scenarist Lo Hartog van Banda: “Iris”.  1968: De tijd van pop-art, Yellow Submarine, Twiggy, Barbarella, Bardot, studentenrevoltes, 2001 en de moorden op Robert Kennedy en M. L. King. Het lijkt allemaal wel honderd jaar geleden in plaats van vijftig. Behalve deze strip dan; het onderwerp (o.a. de schijnwereld van de roem) is actueler dan ooit.

Wayne Thiebaud

In Museum Voorlinden in Wassenaar kun je momenteel het werk bewonderen van de Amerikaanse schilder Wayne Thiebaud. Ver in de negentig schildert hij nog altijd zijn prachtige kleurrijke taferelen, variërend van cakejes tot stadslandschappen, in een unieke smeuïge stijl. Zijn landschapsschilderijen hebben mijn voorkeur.

High Society

Van 8 maart t/m 3 juni 2018 herbergt het Rijksmuseum een schitterende verzameling manshoge portretten, daterend van Tudor Engeland tot het naoorlogse Europa. Ijdele vechtersbazen en intrigerende vrouwen, geschilderd door beroemde namen, bezorgen je een adembenemende reis door de tijd. Het worden uiteindelijk échte mensen, die na de tentoonstelling nog lang in je geheugen gebrand staan.

Carl G. Evers

Een van die vele haast vergeten Amerikaanse illustratoren van decennia geleden is Carl. G. Evers. Een specialist in maritieme platen en ook met drukke stadsbeelden wist hij goed raad. Altijd leerzaam en fijn om dit werk weer eens te zien. De onderstaande sleepboot illustratie is gemaakt met aquarel en gouache. Voor de golven maakte Evers van tevoren minutieuze schetsen.

Really something

Charles M. Schulz behoorde tot de beste stripauteurs die er zijn. Zijn subtiele humor vind je tegenwoordig nauwelijks terug in gagstrips. Om dit niveau jarenlang vol te houden moet je ook haast een genie zijn. Deze prachtige strook uit 1968 is geen uitzondering.

Fahrenheit 451

Mijn stukgelezen Prismapocket (linkercover) uit de jaren zeventig van de klassieker “Fahrenheit 451”, geschreven in 1953 door auteur Ray Bradbury. Een toekomstroman over een totalitaire maatschappij waarin de brandweer alleen nog dient om boeken te verbranden, ongehoorzame burgers worden nagezeten door een elektronische hond en de burger in slaap wordt gesust met interactieve spelshows op levensgrote tv-schermen (Hoezo visionair?). Nu is er een Nederlandse vertaling, verschenen in een gloednieuwe uitgave. Een fantástisch boek!

Valerian

Dat het stripverhaal een unieke kunstvorm is bewijst de huidige verfilming van de Franse serie “Valerian et Laureline”, een van mijn favorieten. De ruim 200 miljoen euro kostende verfilming bevat fraaie en vermakelijke special effects in 3D, maar kan niet tippen aan de bedrieglijk luchtig getekende, unieke sfeer van de stripalbums. Deze waren hun tijd ver vooruit en hebben de vormgeving van de Amerikaanse S.F. cinema voorgoed beïnvloed.

Bog people

In de jaren zeventig stond ik in Silkeborg (Denemarken) oog in oog met een heus veenlijk, de man van Tollund. Zijn door chemische processen van ruim 2000 jaar perfect geconserveerde hoofd (met baardstoppeltjes en de strop nog om de nek) en het lichaam met goed verzorgde handen, zijn ook vandaag nog tot in detail te bestuderen. De man was waarschijnlijk geofferd aan de goden. In een documentaire onlangs hoorde ik dat men volgens de meest recente wetenschappelijke inzichten vermoedt dat de offers plaatsvonden vanwege slechte oogsten als gevolg van een grote klimaatverandering in de bronstijd, met name in het gebied Groot-Brittanië, Nederland, Duitsland, Denemarken en het zuiden van Zweden en Noorwegen. Net waar de meeste veenlijken in de afgelopen 200 jaar zijn opgegraven. De foto toont de cover van een beroemd standaardwerk over dit fenomeen.

Toeval?

Poster art van Robert McCall uit 1968 (!) voor de klassieker “2001 –
A space odyssey”. Let op het gebruik van de tablet op de poster en in de film. Zou Steve Jobs dit misschien nog hebben onthouden uit zijn jeugd?

Alan Watts

Ik heb weinig of niets met auto’s, dus tot mijn grote verbazing werd ik onlangs toch gegrepen door de nieuwe commercial voor de Volvo V90! Sterker nog, ik word er telkens weer door ontroerd. Het komt vooral door de intrigerende voice-over die door de mooie beelden en muziek wordt ondersteund. Het blijkt een 50 jaar oude speech te zijn van filosoof Alan Watts, wiens publicaties het materialistische Westen in de jaren ’50 en ’60 de ogen opende voor de filosofische rijkdom van Aziatische religies. Zijn lezingen, schrijfsels, ideeën en uitspraken zijn in 2017 actueler dan ooit. Watts stierf onverwachts in 1973, 58 jaar jong.